เพราะเสียงหัวใจบอกให้มีกันและกัน (ตอนจบ)....โดย ทรายสีชมพู

วงดนตรีเริ่มเล่นแล้ว ฉันกับกะแตยืนฟังอยู่ที่มุมหนึ่งของสถานที่จัดงานภายในมหาวิทยาลัย จนฟ้าเริ่มมืดลงยิ่งทำให้ฉันรู้สึกหดหู่มากขึ้นไปอีก ผิดกับเพื่อนฉันที่ตอนนี้ดี๊ด๊ากับเพลงบนเวทีนั้น แต่แล้วฉันก็ได้ยินเสียงใครบางคนซึ่งคุ้นอยู่ในหัวใจดังมาจากบนเวที

* ถ้าบอกว่าเพลงนี้ แต่งให้เธอ เธอจะเชื่อไหม
มันอาจไม่เพราะ ไม่ซึ้งไม่สวยงามเหมือนเพลงทั่วไป

อยากให้รู้ ว่าเพลงรัก ถ้าไม่รัก ก็เขียนไม่ได้
แต่กับเธอคนดีรู้ไหม ฉันเขียนอย่างง่าย...ดาย

เธอคงเคยได้ยินเพลงรักมานับร้อยพัน
มันอาจจะโดนใจ แต่ก็มีความหมายเหมือนๆ กัน

แต่ถ้าเธอฟังเพลงนี้ เพลงที่เขียนเพื่อเธอเท่านั้น
เพื่อเธอเข้าใจความหมายแล้วใจจะได้มีกันและกัน......

“เพลงที่จบลงไปนี้ ผมขอมอบให้กับ…วาครับ เพราะวาคือคนพิเศษของผม” โจ้กล่าวหลังจากร้องเพลงจบและปลดสายกีต้าร์ลง (เอ๊ะ! นั่นมันเป็นตัวเดียวกับที่ฉันเห็นเขาซื้อเมื่อวันนั้นนี่) พอสิ้นเสียงโจ้ก็มีเสียงปรบมือและเสียงกรี๊ดดังสนั่นไปทั่วงาน สายตาทุกคู่จับจ้องมาทางฉัน บ้างยินดีด้วย บ้างอิจฉา แต่ตอนนี้ฉันกลับทำอะไรไม่ถูก เมื่อโจ้กำลังเดินลงจากเวทีมาทางฉันแล้ว

“วา คือโจ้มีอะไรจะบอกน่ะ...คือเราชอบวา เป็นแฟนกับเราได้ไหม” ฉันหูอื้อเหมือนสิ่งรอบตัวหยุดหมุนไปชั่วขณะกับการขอเป็นแฟนจากโจ้ท่ามกลางผู้คนมากมาย จนพูดไม่ออก

“..........”

“หรือวาไม่ชอบเรา” โจ้ถามฉันก่อนที่ใบหน้าของเขาจะเริ่มซีดลงทีละนิดๆ

“..........”

“แต่โจ้มีแฟนแล้ว” ฉันรวบรวมความกล้าพูดออกไป

“ อ๋อ” เขาทำท่านึกอะไรบางอย่างได้ แล้วจึงส่งยิ้มละลายหัวใจมาให้ฉัน

“ถ้าวันนั้นที่วาเห็นน่ะ น้องสาวโจ้เองครับ คนนี้ไง” เขาตอบพร้อมกับเปิดกระเป๋าสตางค์ให้ดูรูปถ่ายครอบครัว เล่นเอาฉันออกอาการเอ๋อไปเลย แล้วเขาก็จับมือฉัน เรียกเสียงฮือฮาอีกครั้ง

“ตกลงเราเป็นแฟนกันนะครับวา”

เพียงแค่ฉันสบตาของเขาแล้วตอบตกลงเท่านั้น น้ำตาแห่งความประทับใจก็ไหลลงมาอีกครั้ง

......................................................

การ์ดสีชมพูที่อยู่ตรงหน้าของฉันกับโจ้เป็นสิ่งแทนความรู้สึกตลอดแปดปีที่ผ่านมาได้เป็นอย่างดีว่าเราทั้งสองคนผ่านเรื่องราวต่างๆ ด้วยกันมามากมาย ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ เราจะยืนเคียงข้างกันตลอดไป

* ให้มันเป็นเพลง บนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน
อยู่ด้วยกันตราบนานๆ ดั่งในใจความบอกในกวี

ว่าตราบใดที่มีรักย่อมมีหวัง
คือทุกครั้งที่รักของเธอส่องใจ ฉันมีปลายทาง

มีความจริงอยู่ในความรักตั้งมากมาย
และที่ผ่านมาฉันใช้เวลาเพื่อหาความหมาย

แต่ไม่นานก็เพิ่งรู้ เมื่อทุกครั้งที่มีเธอใกล้
ว่าถ้าชีวิตคือทำนอง เธอก็เป็นดังคำร้องที่เพราะและซึ้งจับใจ

แม้ไม่มีคำพูดใดระหว่างเราแต่เราสองคนต่างก็รู้ว่าเราจะมีกันและกันตลอดไป เหมือนดั่งในเพลงกันและกันที่เราเพิ่งร้องด้วยกันจบลงไปเมื่อครู่นี้ในงานวันสำคัญของเรานั่นเอง

----------------------------------------

*เพลง “กันและกัน” ของวงฟลัว