“วา เย็นนี้รีบไปไหนหรือเปล่า” กะแตถามฉันระหว่างที่เราเดินกลับบ้าน
“เปล่านี่ มีอะไรเหรอ”
“ก็จะชวนไปดูคอนเสิร์ตแก้เครียดน่ะ ที่มหาวิทยาลัยเรานี่แหละ ฉลองสอบเสร็จไง แล้วก็ฉลองวาเลนไทน์ด้วย”
“ไม่ดีกว่า ฉันไม่อยากไป เธอไปเถอะ” ก็ใครจะอยากไปดูภาพสวีทหวานของคนมีคู่ในวันแห่งความรักบ้าง
“แต่ฉันอยากไปนี่ ฉันอยากไปเห็นหนุ่มหล่อๆ แล้วได้ข่าวว่างานนี้โจ้จะขึ้นแสดงคอนเสิร์ตด้วย” กะแตบอกฉัน
“อย่างนั้นฉันยิ่งไม่อยากไปใหญ่เลย แฟนเขาคงมาแน่ๆ ที่สำคัญฉันกับโจ้ก็ไม่ค่อยจะได้คุยกันแล้วด้วย”
“ไม่รู้ล่ะ 5 โมงเย็นฉันจะมารับเธอที่หอนะ รีบกลับไปเตรียมตัวอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยล่ะ” พูดจบเธอก็รีบโบกแท็กซี่กลับไปอย่างรวดเร็ว สรุปว่าฉันต้องไปใช่ไหม…
บรรยากาศงานปาร์ตี้วาเลนไทน์เดย์ ดูหอมหวานไปด้วยการตกแต่งลูกโป่งโทนสีชมพูสลับขาว ทำให้คู่รักหลายคู่ต่างอิ่มเอมกันอย่างที่คนโสดอย่างฉันเผลออิจฉาไม่ได้ กะแตมารับฉัน 5 โมงตรงเป๊ะพอดี ทั้งที่ปากฉันบอกว่าไม่อยากไป แต่ก็อดไม่ได้เมื่อคิดถึงหน้าโจ้ เพราะนี่คงเป็นโอกาสเดียวที่จะได้เจอเขาก่อนจะปิดเทอมใหญ่อีก 3 เดือนข้างหน้า หากก็กลัวเหลือเกินว่าอาจต้องเห็นภาพบาดหัวใจ
...............................................................
บทความ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น